Szczawnica

Szczawnica - nazwa uzdrowiska pochodzi od kwaśnych wód zwanych przez górali "szczawami". Położona jest w pięknej dolinie rzeki Grajcarek, prawobrzeżnego dopływu Dunajca, wzdłuż Pasma Radziejowa i Małe Pieniny. Uzdrowisko leży na wysokości 430-560 m n. p m. w strefie przygranicznej polsko - słowackiej. Dynamiczny jej rozwój jako uzdrowiska przypada na połowę XIX wieku, kiedy to właścicielem uzdrowiska został Józef Szalay, który zbudował pierwsze łazienki, wystawił nowe budynki zdrojowe i pensjonaty, dał oprawę architektoniczną odkrytym źródłom: Magdaleny, Walerii, Jana, Szymona, Heleny i Anieli. Rozszerzył i unowocześnił Park Zdrojowy, wybudował kaplicę zdrojową. Zapraszał do Szczawnicy wybitnych ludzi epoki, między innymi  balneologa Józefa Dietla. W 1876 r. Szalay zapisał uzdrowisko krakowskiej Akademii Umiejętności. W 1909 r. od Akademii Uzdrowisko Szczawnica kupił hr. Adam Stadnicki, po II wojnie światowej nastąpiło upaństwowienie zdrojowiska. W 1962 roku Szczawnicy nadano prawa miejskie włączając do niej przyległe wsie - Szlachtowa i Jaworki. Uzdrowisko posiada 12 źródeł wód mineralnych. Wody te to szczawy wodorowęglanowe, sodowe, jodkowe, bromkowe bogate w sole mineralne i liczne mikroelementy. Szczególnie wskazane przy schorzeniach dróg oddechowych, nieżytach żołądka, zaparciach, skazie moczowej, miażdżycy tętnic, z wysokim poziomem cholesterolu, osteoporozie.

Wodospad Zaskalnik tworzy pięciometrowy próg na Potoku Sopotnickim. Woda spadająca z wysokości drugiego piętra przez dziesięciolecia wyżłobiła sporą nieckę, tworząc naturalny, mały basen w urokliwej okolicy. Głębokość wodospadu sprawia zaś, iż nadaje się on doskonale do moczenia nóg w upalne dni lub chłodnego i przyjemnego ochlapania się, odświeżającego podczas wędrówki. Z centrum Szczawnicy można tu dojść w 30-40 minut lub dojechać samochodem na parking koło wodospadu.

Iwonicz Zdrój

Odwiedziłam zarówno Iwonicz, jak i Rymanów.  Rymanów mnie rozczarował, więc zmilczę, Iwonicz mnie oczarował. Jest malutki, ale uroczy i taki... klimatyczny. Myślę, że miałabym tam co robić przez kilka dni, ale byłam tylko jeden dzień.
Na wjeździe przywitały mnie stare drewniane domy.

Stary Pałac – budynek administracyjny, siedziba Zarządu"Uzdrowisko Iwonic" S.A.

Jaz na potoku Bełkotka z obeliskiem: „Pamięci Karola hr. Załuskiego fundatora Zakładu Zdrojowego w Iwoniczu”.

Bełkotka − najstarsze źródło w Iwoniczu-Zdroju, położone na stokach góry Przedziwnej. Nazwa pochodzi od "bełkoczącego" w źródle metanu, teraz już w niewielkich ilościach, ale onegdaj, to podobno bulgotało, że hej:)!

W roku 1875 wzniesiono okazały obiekt, będący po dziś dzień najbardziej charakterystycznym dudynkiem iwonickiego zdroju, to jest piętrowy gmach ”Bazaru” z zegarem na wieży.

Montecatini Terme - Włochy

Montecatini Terme to jedno z najbardziej znanych włoskich uzdrowisk. Tryskają tu źródła termalne, które kiedyś badała Maria Skłodowska-Curie. Miasto słynie nie tylko z wód termalnych zdatnych do picia, ale również z różnego rodzaju zabiegów, masaży, saun itd. To tutaj powstało pierwsze kasyno na świecie oraz po raz pierwszy zagrano w ruletkę.
Przez środek miasta prowadzi deptak z wieloma sklepami słynnych marek, licznymi restauracjami (polecam pizzę w "Bolonii", mniam:) oraz lodziarniami. Lody pyszne, ale mnie zawiodły. Miałam wrażenie, że wszystkie smaki tak samo smakują. Polskie lody są znacznie lepsze!

W Montecatini odbył się finał wyścigu Giro Toskania. Ustawiłam się w dobrym miejscu i wieczorem obejrzałam się w wiadomościach sportowych:)

Wyścig kończył się pod termami Tettuccio, które przy okazji zwiedziłam.

Budynek termy Tettuccio został zaprojektowany przez architekta Gaspero Maria Paoletti w latach 1779-1781, a przebudowany na początku XX wieku przez architekta z Florencji, tak, aby jego struktura nawiązywała swoim charakterem do łaźni rzymskich. W takim stanie Tettuccio istnieje do dzisiejszych czasów.

Cenne źródło wód termalnych, wypływające z fontanny w kształcie muszli chroni piękny dach z witrażami. Muszla osadzona jest na różnych figurach z brązu przedstawiających morską florę i faunę np. koniki morskie.

Tettuccio jest znane z ażurowej konstrukcji, która na licznych kolumnach wspiera dach ozdobiony przepięknymi witrażami. Od tego właśnie dachu bierze się jego nazwa: tetto – dach.

A to najważniejszy element Tettuccio: krany z czterema rodzajami wody źródlanej: Regina, Tettuccio, Leopoldina, Rinfresco. Woda jest tak obrzydliwa, że... brrr...:)

W Montecatini Terme bywali  u wód (i bywają) wielcy aktorzy, reżyserzy, głowy państw, książęta, dyktatorzy mody... długo by wyliczać. W jednym z hoteli w 1957 roku zmarł Christian Dior. Jemu wody nie pomogły:) Ulica prowadząca do Tettuccio  - Aleja Sław” przy promenadzie Viale Verdi -wyłożona jest "kapslami" z nazwiskami znanych osób i czasem ich pobytu w termach.

No, niestety, tam jeszcze nie widnieje MOJE nazwisko:)

Wracając do hotelu zauważyłam na sklepowej wystawie fajną torebkę. Niestety, była oszpecona logiem dyktatora mody he he ...:) Zamiast podwyższenia ceny z tego powodu, powinni ją byli obniżyć, bo bez tego snobistycznego okropnego loga torebka jest całkiem-całkiem:) Ceny: od 500 euro za portfelik do 4700 euro za torebkę.